Na przestrzeni lat ukazały się rozmowy, artykuły mojego autorstwa oraz publikacje, w których wykorzystano moje wypowiedzi. Dotyczą psychoterapii, emocji, rozwoju osobistego, nawyków, medytacji i szerzej rozumianego dobrostanu.
Część z nich nawiązuje do tematów rozwijanych w książce „Umysł, ciało, duchowość”, uzupełniając je lub pokazując z innej perspektywy. Poniżej przedstawiam wybrane materiały.
Flashbacki emocjonalne, czyli kiedy emocje z przeszłości wracają. Jak je rozpoznać?
Rozmowa Katarzyny Sołtan z Pawłem Malinowskim
„Sens”, nr 8/2025; publikacja online w serwisie Zwierciadło.pl: 5 października 2025
W rozmowie wyjaśniam, czym są flashbacki emocjonalne i jak odróżnić je od zwykłych bolesnych wspomnień. Przyglądamy się sposobom rozpoznawania wyzwalaczy oraz temu, jak odzyskiwać dostęp do dorosłej, obserwującej części siebie. Mówimy o sygnałach z ciała i umysłu, o tym, jak uruchamia się pamięć traum relacyjnych, oraz o drogach powrotu do równowagi i sprawczości – także poprzez pracę terapeutyczną.
🔗 Czytaj w serwisie Zwierciadło
Autonomia kontra autopilot. O nawykach szkodliwych i pożytecznych.
Rozmowa Marii Hawranek z Pawłem Malinowskim
„Przekrój”, nr 1 (3576)/22, Zima 2022; publikacja online: 10 grudnia 2021
W rozmowie z Marią Hawranek analizujemy, jak nawyki mogą zarówno ułatwiać codzienne funkcjonowanie, jak i ograniczać swobodę wyboru. Mówimy o tym, jak świadomie kształtować pożyteczne przyzwyczajenia, osłabiać te, które nam nie służą, i odzyskiwać większą autonomię w podejmowaniu decyzji. Zastanawiamy się także, dlaczego trwała zmiana wcale nie musi opierać się na sztywnym reżimie.
OdNowa. Sposoby na wyciszenie umysłu – jak ukoić nerwy?
Artykuł Joanny Olekszyk z wypowiedziami kilku specjalistów, w tym Pawła Malinowskiego
Miesięcznik „Zwierciadło”, nr 8/2021; publikacja online w serwisie Zwierciadło.pl: 13 sierpnia 2021
W artykule Joanny Olekszyk, poświęconym regeneracji i odzyskiwaniu równowagi po trudnym okresie pandemii, przywołano wypowiedzi kilku specjalistów, w tym moje. Moja część dotyczy wyciszania gonitwy myśli, otwierania się na emocje i rozwijania codziennych mikroregulacji. Mówię także o znaczeniu snu, odpoczynku, bliskich relacji, twórczości i innych prostych, często niedocenianych źródeł dobrostanu.
🔗 Czytaj w serwisie Zwierciadło
Trzeba nauczyć się sobie towarzyszyć
Rozmowa Katarzyny Kachel z Pawłem Malinowskim
„Dziennik Polski” – „Magazyn”, 30 kwietnia 2021
W rozmowie z Katarzyną Kachel poruszam temat umiejętności towarzyszenia sobie w codziennym życiu oraz zmian, które mogą z tego wynikać. Rozmawiamy o wzajemnym wpływie psychiki i ciała, oswajaniu i regulowaniu emocji, uwalnianiu się od wewnętrznego krytyka i gonitwy myśli, a także o uważności, autonomii, terapii i praktykach duchowych. Zastanawiamy się również, dlaczego większa zmiana zwykle powstaje z wielu małych kroków.
🔗 Czytaj w „Dzienniku Polskim”
Po co nam właściwie wstyd?
Rozmowa Ewy Raczyńskiej z Pawłem Malinowskim
Ohme.pl, 24 stycznia 2016
Pełny tytuł rozmowy brzmi: „Po co nam właściwie wstyd? Czy łatwiej wstydzić się nam za innych, czy za siebie? Dlaczego wstydzimy się wstydzić?”.
W rozmowie z Ewą Raczyńską poruszam temat wstydu, omawiając jego naturę z perspektywy neurobiologii i teorii przywiązania. Rozmawiamy o tym, jak od wczesnego dzieciństwa reguluje on relację z opiekunami, a później funkcjonowanie w grupach społecznych, oraz czym różni się od poczucia winy. Zastanawiamy się, kiedy wstyd może być użytecznym sygnałem społecznym, a kiedy nadmiernie ogranicza swobodę działania, jak wiąże się z nieśmiałością i samokrytyką oraz dlaczego czasami wstydzimy się za innych. Mówimy również o tym, jak budować większą niezależność od automatycznych ocen i odzyskiwać zaufanie do własnego oglądu sytuacji.
Jak siebie samego (refleksje wokół złości)
Artykuł Pawła Malinowskiego
„Tygodnik Powszechny”, nr 22/2013; publikacja online: 27 maja 2013
W artykule „Jak siebie samego” podejmuję temat złości, zarówno u dorosłych, jak i jej znaczenia w rozwoju dzieci. Pokazuję, że złość ma zarówno potencjał obronny, jak i niszczący: kiedy rozumiemy, skąd się bierze, a jej intensywność i sposób wyrażania pozostają adekwatne do sytuacji, może pomagać w dbaniu o siebie, rozwiązywaniu trudnych sytuacji oraz budowaniu odrębności i autonomii. Przyglądam się także jej fizjologicznemu związkowi z poczuciem zagrożenia oraz dziecięcej złości jako sygnałowi niezaspokojonych potrzeb. Piszę o tym, jak wspierać rozwój dziecka, okazując mu uwagę i szacunek oraz stawiając granice bez wymuszania uległości strachem i upokorzeniem.
